Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Zorg + welzijn

Totaal ander welzijnswerk begint met totaal andere bestuurders

Ik weet nog goed dat ik een jaar of vijf, zes terug een studiedag over aanbesteden bijwoonde en werd weggelachen toen ik een lans probeerde te breken voor ander welzijnswerk, vanuit de missie, met als doel echt rendement. Het denken dat we kennen van Jim Collins' Good to great and the social sectors.

De andere bestuurders - van welzijnsinstellingen en gemeentes - keken me aan als was ik een Catweazle die met een tijdmachine uit de achterlijke middeleeuwen was binnen komen vliegen. Geld, ondernemen, concurrentie, schaalvergroting, dat was de nieuwe wereld. Word wakker, meneer Beckers, kom binnen in deze nieuwe eeuw.

Het kostte even wat om de twijfel die dit bij mij opriep te overwinnen en koersvast door te gaan op het pad dat we bij WIJ waren ingeslagen: klant centraal, de missie als Leitmotiv, vrijwilligers waar het kan, gemeente en fondsen als toeleveranciers (van geld en andere resources). En geen projecten want die leiden af van de missie.

Deze manier van besturen levert, mits consequent volgehouden, iedereen meer op: klanten, vrijwilligers, beroepskrachten, financiers. Maar het is een totaal andere manier van besturen dan in veel welzijnsinstellingen gangbaar is. Daar domineren nog steeds continuïteit en financiering. Kiezen, saneren, bezuinigen doe je alleen als het moet. Door een kracht van buiten. Follow the money.

Vandaag presenteert de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling het essay Burgerkracht met hetzelfde pleidooi voor totaal ander welzijnswerk. Faciliterend. Met de burger centraal en een sterke rol voor vrijwilligers. Weg van de productiebedrijven.

Dat andere welzijnswerk komt er alleen met totaal andere bestuurders. Echt andere mensen, of dezelfde mensen maar dan met totaal ander gedrag. Die niet streven naar meer maar naar beter. Die durven kiezen en bereid zijn afscheid te nemen van activiteiten (en mensen, beroepskrachten zowel als vrijwilligers) die voor de missie niet voldoende renderen. En dat echt doen. 

Het begint met de volgende vragen.

  1. Welke activiteiten voert mijn organisatie nu uit?
  2. Welke problemen worden hiermee opgelost en wie heeft daar voordeel bij? Staat tegenover dat voordeel een tegenprestatie? Kan de activiteit privaat worden gefinancierd, met minder overheid?
  3. Op welke andere manieren kunnen deze problemen worden opgelost? Zijn er goedkopere manieren?
  4. Wat gebeurt er als ik niks doe? Moet mijn organisatie deze problemen wel oplossen? Remt mijn organisatie door dat te doen niet de eigen kracht en het eigen initiatief van burgers?
  5. Wat blijf ik doen en waarmee stop ik?

Wil de eerste bestuurder die deze vragen fair en transparant heeft beantwoord of dat van plan is reageren op de stelling 'ander welzijnswerk begint met andere bestuurders'? En vertellen hoe dat ging met het beantwoorden van de vragen en wat het opleverde? (Ik hoop niet dat het nu lang stil blijft).  

Weergaven: 1074

Hierop reageren

Berichten in deze discussie

Antwoorden op discussie

RSS

© 2022   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden